Anything Art

ข้อมูลนี้ Pat ขอไม่กล่าวถึงรายละเอียดโครงการนะคะ (ไม่สะดวกกล่าวถึงน่ะค่ะ)  แต่ Pat จะนำเสนอในความประทับใจ กับการเดินทางไปที่แม่สอดในมุมของ Pat เองนะจ้า

สถานที่        โรงเรียนบ้านพะเด๊ะ  อ.แม่สอด  เป็นชาวกระเหรี่ยง ภาษาพูดใช้ภาษากระเหรี่ยง เป็นส่วนใหญ่  ที่โรงเรียนแห่งนี้มีนักเรียนประมาณ 267 คน 

กลุ่มเป้าหมาย   เป็นเยาวชนในของหมู่บ้าน และเป็นนักเรียน ชันมัธยมต้น – ปลาย

Key Word       ของอาจารย์ ศ.นพ.วันชัย วัฒนศัพท์  ที่ท่านให้กับเด็กเยาวชน  ในวันนั้น  อ.ต้องการให้เด็กเยาวชน ของหมู่บ้านมีความคิดที่สร้างสรรค์  โดยท่านกล่าวตอนหนึ่งว่า “อะไรหลายๆอย่าง  บางทีมันไม่จำเป็นต้องเป็นอย่างที่มันเคยเป็น ไม่ต้องเป็นแบบเดิมเสมอไปก็ได้”  อ.ท่านสื่อโดยให้เด็กดูรูปรถยนต์รุ่นในยุคหน้าที่เป็นโมเดล รถที่ขับเคลื่อนอัตโนมัติ ไม่มีพวงมาลัย แล้วให้เด็กๆทายกันว่าคืออะไร  เด็กทายไม่ถูกเพราะเหมือนรถยนต์แต่ไม่มีพวงมาลัย  อ.ท่านเฉลยว่าคือรถยนต์แบบใหม่ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นแบบเดิมๆเสมอไป  นั่นคือที่มาของ Key Word ข้างต้น และ Key Word คำนี้ Pat ชอบมากเพราะนำมาประยุกต์ใช้กับชีวิตเราได้เป็นอย่างดี  การใช้ชีวิต การคิด การเลือก การตัดสินใจ ฯลฯ  เราไม่จำเป็นต้องยึดติดกับรูปแบบเดิม หรือแนวคิดเดิม หรืออะไรก็ตามที่เดิม  เราสามารถคิดสร้างสรรค์ให้ดีกว่าเดิมได้

บรรยากาศ   ที่นั่นเป็นที่ชื้น  ในวันนั้นฝนตกทั้งวัน  อ.บอกพวกเราให้ระวัง เพราะที่นั่นไข้มาลาเรีย กำลังระบาด (แอบกลัวเหมือนกันค่ะ)

ภาพความประทับใจ  ที่บ้านพะเด๊ะ  Pat ได้เห็นภาพความอ่อนโยน ความไร้เดียงสาของเด็ก เด็กๆ ยกมือไหว้พร้อมกล่าวคำว่า “สวัสดีค่ะ/ครับ” กับผู้ใหญ่ทุกคนที่เขาพบเจอ  เด็กหน้าตาใสปราศจากการแต่งแต้ม  เด็กๆยิ้มด้วยสายตาเป็นมิตร และตื่นเต้นดีใจที่มีคนมาทำกิจกรรมให้พวกเขา  และที่น่าตื่นเต้นเราได้เห็นพัฒนาการของเค้า  เริ่มๆที่เข้าสู่กิจกรรม เด็กจะเขินอาย  เมื่อเราละลายพฤติกรรมและสร้างความคุ้นเคย  นำเกมให้เขาเล่น และให้เขาสรุปสิ่งทีได้รับจากการเล่นเกมนั้นๆ  พร้อมออกมานำเสนอ  เด็กจะเริ่มมีความคิดสร้างสรรค์เพิ่มขึ้น และมีความกล้าที่จะออกมานำเสนอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และในวันนั้นเราก็ได้ค้นพบภาวะผู้นำในตัวเด็กบางคน และสามารถเชื่อมโยงเพื่อให้เค้าเป็นเครือข่ายเยาวชนให้เราได้ สิ่งหนึ่งที่แสดงให้เห็นชัดเจนคือ เด็กพร้อมที่จะได้รับการพัฒนา 

พิเศษส่วนตัว  เด็กๆกระเหรี่ยงแอบมาจับมือ และบอกว่า แล้วมาอีกนะคะ  มาพักบ้านหนู Pat เผลอตัวรับปากไปแล้วซะด้วยสิคะว่าจะไปอีก(งานเข้าแล้วเรา)  พร้อมกับสอนภาษากระเหรี่ยง Pat มา 5 คำ

·       โอ๊ะเมิงโชเปอะ   แปลว่า  สวัสดี

·       ตามปรึ๊ก     แปลว่า  ขอบคุณ

·       เอาะแหม่หยา   แปลว่า  กินข้าวกันไหม

·       อย่าแอะหน่า    แปลว่า  ฉันรักคุณ  (โดยเฉพาะคำนี้จำแม่นค่ะ  จะแอบมาใช้ด้วยล่ะ)

·       ลอแอะ    แปลว่า  น่ารัก/สวย

บ้านพะเด๊ะที่ทราบมา(โดยย่อนะคะ) ท่านอ.อนุชา จากม.ราชภัฎกำแพงเพชรได้ให้ความรู้เพิ่มเติมมาว่าหมูบ้านพะเด๊ะ เป็นพื้นที่ที่มีแร่แคชเมี่ยม มากมาย และเมื่อชาวบ้านเพาะปลูก แร่ก็จะแทรกซึมขึ้นมากับพืชพันธัญญาหาร แม้แต่ข้าวที่ปลูก ก็มีแคชเมี่ยมปลอมปน  ทำให้ชาวบ้านที่นี่เมื่อตรวจร่างกายจะพบแคชเมี่ยมในตัว  ซึ่งเรื่องนี้ ชาวบ้านบางส่วนเหมือนปล่อยชีวิตตามยถากรรม และยอมรับกับวิธีชีวิต  ที่ร่างกายมีแคชเมี่ยม เพราะไม่ทราบว่าควรต้องทำอย่างไร และมีปัญหาเรื่องสุขภาพตามมามากมาย ส่วนใหญ่เป็นโรคไต (ซึ่งตรงนี้มีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกำลังดำเนินการช่วยเหลืออยู่ Pat จะไม่ขอกล่าวถึงในรายละเอียดนะคะ)

อื่นๆบรรยายต่อด้วยภาพค่ะ

ภาพบรรยากาศที่พัก ห้องพัก พร้อมอาหารเช้าของทางโรงแรม  สวย สะอาด น่านอนไหมจ๊ะ อ้อ!ถูกด้วยค่ะ 

 ภาพบรรยากาศการเดินทางที่เจอแต่ฝน ถ่ายรูปได้จากบนรถ

  ภาพหมอกลงจัดระหว่างการเดินทางจากกำแพงเพชรไปแม่สอด

 ภาพหมูบ้านพะเด๊ะ ฝนกำลังตก และตกทั้งวัน

 ภาพน้ำป่าเริ่มหลากเข้ามา ชาวบ้านบอกว่า พรุ่งนี้นำคงท่วม

  ท่าน ศ.นพ.วันชัย วัฒนศัทพ์ บรรยายเปิดการอบรมในวันนั้นก่อนส่งต่อให้พวกเราได้ทำกิจกรรม

  ภาพบรรยากาศการอบรมเยาวชน

  ภาพเด็กๆ เริ่มระดมสมอง และกล้าที่จะจับไมค์ขึ้นนำเสนองานหน้าเวที 

 น่ารักมากๆค่ะชอบที่สุดเลยค่ะเพราะบางคนพูดไม่ชัด

 บางคนทำเสียงเล็กเสียงน้อย ใสมากๆ 

 เด็กๆ น่าตาน่ารัก แอบทันสมัยเล็ก มีกิ๊บดอกไม้ติดที่ผมด้วย 55++

 ภาพการจัดบอร์ด วันแม่ ของเด็ก น่ารักดีค่ะ

 ภาพคุณครูดุ๋ย ที่น่ารัก เธอสอนเด็กที่พะเด๊ะ ในวันนั้น ครูดุ๋ยพาเด็กมาจัดแต่งห้องเรียน แพทชอบครูดุ๋ยมาก  เธอน่ารักและช่วยแนะนำเรื่องราวต่างได้เป็นอย่างดี เดี๋ยวเจอกันอีกนะคะครูดุ๋ย

 ภาพการจัดแต่งห้องเรียน ภาพนี้ใครทายถูกว่าขวดนี้ไว้ทำอะไร มีรางวัลค่ะ

 ภาพสวยๆระหว่างทางไปหมู่บ้าน

 มื้อค่ำในคืนสุดท้าย ก่อนกลับค่ะ  ที่ริมแม่น้ำปิง  บรรยากาศดีมาก ประทับใจ และขอขอบพระคุณท่านอาจารย์อนุชา และอาจารย์สถิตย์ และพี่สุจินันท์  มากๆนะคะกับความประทับใจ ในการนำพา Pat กับพี่แหม่ม ไปร่วมทำกิจกรรมในครั้งนี้ พร้อมทั้งอาหารค่ำที่แสนอร่อยค่ะ

 ปล. เป็นความประทับอีกครั้งหนึ่งสำหรับการเดินทาง ของ Pat คาดว่าคงได้ไปอีก

 ปล. ไม่ต้องหารูป Pat นะไม่มีค่ะ เพราะเป็นคนถ่ายภาพเหล่านี้เองค่ะ 

 ฝากเพลงนี้ให้ฟังนะคะ ได้ฟังมาตอนนั่งรถตู้ พร้อมบรรยากาศทีมีหมอกจัด ทำให้เพลง หวานซึ้งเพราะมากๆเลยค่ะ ชอบท่อนนี้ค่ะ พี่กุ้งทำเสียงได้ อื๋ย..ฟังเองละกัน  "ความรักเอย  เจ้าลอยลมมาหรือไร มาดลจิต มาดลใจ เสน่หา รักนี้จริงจากใจหรือเปล่า...."