Anything Art

สิ่งที่เราตามหาและอยากได้มาครอบครองให้นานที่สุดหรือตลอดไปคือ  “ความสุข”  ยิ่งวิ่งไล่... ยิ่งวิ่งตาม.....เหมือนกลับยิ่งห่างออกไปทุกที เคยฟังธรรมของท่านพุทธทาส  เกี่ยวกับความสุข จำได้แม่น...... แต่ลืมเลือนในการนำมาปฏิบัติ 

วันใดที่สับสน ท้อแท้ หรือรู้สึกอ่อนแอ เราก็มักจะนั่งหลอกตัวเอง ด้วยการทบทวนคำว่า “ความสุข” ที่เรากำลังตามหา  ตามแนวคำสอนของท่านพุทธทาส  มันช่วยได้เสมอ  ทำให้เจอความสุขใจขึ้นได้มากทีเดียว

ความสุข 3 รูปแบบ

“ความสุข” แบบแรก  ความสุขที่เกิดจาก การที่เราสมหวัง  ได้ตามสิ่งที่เราต้องการ หรือคาดหวังอะไรไว้แล้วได้  ความสุขแบบนี้ ถ้าวันใดเราไม่ได้มาล่ะ  เรายอมรับความรู้สึกอีกด้านได้หรือไม่ ความสุขแบบนี้เราไม่ได้ทำให้เกิดได้เองจากตัวเราทุกครั้ง แต่เราฝากความสุขไว้กับคนอื่น  สิ่งอื่น เหตุการณ์อื่น ที่เราอาจจะไม่สามารถควบคุมมันได้ทุกครั้งไป

“ความสุข” แบบสอง  ความสุขจากความเพียงพอ  พอเพียง รู้สึกพอใจในสิ่งที่ตนมี สิ่งที่ตนเป็น เข้าใจว่านี่คือชีวิต ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใด เราจะทำความเข้าใจว่า อ๋อ  “ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็เป็นของมันเช่นนั้นเอง”  วันนี้เค้าไม่รักเราแล้ว  เราก็บอกกับตัวเองว่า “อ๋อ...ก็เพราะเค้าไปรักคนอื่นแล้วนั่นเอง  นั่นมันเรื่องของเขา  เรื่องของเราเวลานี้คือมั่นดูแลรักษาใจเราเองดีกว่า”  ความสุขจากความเข้าใจ ในสัจธรรมของชีวิตแบบนี้จะมั่นคง และทำให้เราจิตใจเราเข้มแข็งขึ้น

“ความสุข” แบบสาม  ความสุขที่เกิดจากการให้ โดยไม่หวังสิ่งตอนแทน  ถ้าเมื่อเราให้แบบคาดหวังมันก็จะกลายเป็นความสุขธรรมดาตามแบบแรกนั่นเอง  ความสุขจากการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน  เป็นความสุขแบบอิ่มเอมใจ ภาคภูมิใจ  ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด เมื่อคิดขึ้นมาครั้งใด ความปิติสุขภายในใจก็บังเกิดขึ้นได้ทุกครั้งไป อิ่มเอมไปด้วยความสุขใจอย่างบอกไม่ถูก

สิ่งที่เราตามหาที่แท้จริง มันอยู่ไม่ไกล มันซ่อนอยู่ในใจเรานี่เอง  ค้นหาให้พบ ควบคุมมันให้ได้  “ความสุข”  อยู่ไม่ไกล หาได้ไม่ยากเลย........

ในยามที่ท้อแท้      คงไม่มีคำพูดใครน่าฟังไปกว่าคำพูดของหัวใจตัวเอง 

คำปลอบใจใดๆ       คงช่วยดึงใจเรากลับไม่ได้ เท่ากับคำปลอบใจจากใจเราเองที่บอกให้ใจเรากลับมาเสีย

ความช่วยเหลือจากใคร  จะเกิดได้อย่างไรทุกครั้ง ถ้าเรายังไม่รู้จักช่วยเหลือตัวเองก่อน

ปล. วันนี้เขียนเรื่องนี้เพื่อ ใช้เป็นบันทึกช่วยจำ ของตัวเองค่ะ